Falszywośc systemowego ageizmu jako krajowej polityki kadrowej

¿wiatowa populacja szybko si¿ starzeje. Globalna populacja wynosi oko¿o 7,8 miliarda, z czego oko¿o 1 miliard to osoby w wieku 60 lat lub starsze - co stanowi 14% ¿wiatowej populacji. Tajlandia jest obecnie najstarszym krajem pod wzgl¿dem wieku populacji w Azji Po¿udniowo-Wschodniej, a jednocze¿nie ma wskänik urodze¿ wynosz¿cy zaledwie 1,1 dziecka na kobiet¿. Podczas tej niepokoj¿cej trajektorii w kierunku wyludnienia, gdzie liczba zgonów przewy¿sza liczb¿ urodze¿, Tajlandia skomplikowäa swój kryzys demograficzny poprzez operacjonalizacj¿ ageizmu jako kluczowego elementu zarz¿dzania zasobami ludzkimi zarówno w sektorze publicznym, jak i prywatnym. Niniejsze badanie analizuje makro- i mikroekonomiczne implikacje starzenia si¿ w spo¿ecze¿stwie, w którym tajscy pracownicy publiczni musz¿ przej¿¿ na emerytur¿ w wieku 60 lat, a wi¿kszo¿¿ sektora prywatnego stosuje t¿ niefortunn¿ praktyk¿. W ¿rodowisku akademickim, zarówno publicznym, jak i prywatnym, wi¿kszo¿¿ nowych pracowników akademickich nie jest zatrudniana w wieku powy¿ej 45 lat, co wywo¿äo niedawny skandal zwi¿zany z profesorami na tajlandzkich uniwersytetach publicznych i prywatnych, którzy kupowali fäszywe artyku¿y w czasopismach naukowych, aby spe¿ni¿ wymagania dotycz¿ce stäu pracy. Niniejsze badanie zawiera zalecenia maj¿ce na celu wyeliminowanie szale¿stwa ageizmu.