Geen woord

Dit boek vertelt het aangrijpende verhaal van Frank Hut, die als kind misbruikt en mishandeld werd. Van zijn zesde tot zijn twaalfde jaar stond hij onder dwang, eerst door een buurtbewoner en later door twee jongens uit de omgeving. Pas halverwege de veertig besloot hij erover te spreken en heeft hij zijn ervaringen opgeschreven. Het boek laat zien hoe daders te werk gaan om slachtoffers in hun macht te krijgen, bijvoorbeeld door het maken van dwangfoto’s. Naast de gebeurtenissen ligt de focus op wat dit voor het leven van het slachtoffer betekent: schaamte, angst, boosheid, schuld en eenzaamheid. Met het verhaal roepen de auteur en het boek op tot openheid en doorbreking van het taboe; misbruik geen geheim blijven. Het is een openhartige getuigenis die laat zien hoe macht en dwang werken en wat het voor iemand betekent om dit te verwerken en te delen.

Inhoud

Het boek laat zien hoe Frank te maken kreeg met misbruik en mishandeling in zijn jeugd en hoe hij jarenlang zwijgte halverwege zijn veertigste besloten heeft erover te praten. Het beschrijft hoe daders te werk gaan om slachtoffers onder controle te krijgen, waaronder het tonen van dwangfoto’s. Verder wordt verkend wat dit misbruik betekent voor slachtoffers: gevoelens van schaamte, angst, boosheid, schuld en eenzaamheid. Het doel van het boek is om het taboe te doorbreken en misbruik geen geheim meer te laten blijven.

Dit verslag bevat beschrijvingen van seksueel misbruik en de daaruit voortvloeiende emotionele gevolgen.