Grecki model eksperymentalnych nauczycieli szkól średnich i uczenia się przez cale życie

Uczenie si¿ przez cäe ¿ycie jest kluczowym poj¿ciem we wspó¿czesnym spo¿ecze¿stwie "opartym na wiedzy" i jest postrzegane jako towar, osobiste d¿¿enie lub spo¿eczna konieczno¿¿. Niniejsza ksi¿¿ka ma na celu odkrycie jego wymiarów i warto¿ci przypisywanych mu przez nauczycieli greckich modelowych eksperymentalnych szkó¿ ¿rednich. W celu stworzenia pe¿nego obrazu wymiarów uczenia si¿ przez cäe ¿ycie zastosowano strategi¿ metod mieszanych, a badania przeprowadzono w dwóch cz¿¿ciach. Pierwsza cz¿¿¿ miäa charakter ilo¿ciowy i miäa na celu skategoryzowanie elementów, które stanowi¿ uczenie si¿ przez cäe ¿ycie dla nauczycieli, czynników, które zach¿caj¿ lub zniech¿caj¿ do niego oraz jego pozytywnych i negatywnych wymiarów. Druga cz¿¿¿ miäa charakter jako¿ciowy i bardziej dog¿¿bnie badäa kwesti¿ uczenia si¿ przez cäe ¿ycie oraz koncepcj¿ witalno¿ci zawodowej, która jest zwi¿zana zarówno z uczeniem si¿ przez cäe ¿ycie, jak i ¿yciem zawodowym nauczyciela. Zgodnie z propozycjami Teorii Dostosowania Zawodowego, badania wykazäy, ¿e uczenie si¿ przez cäe ¿ycie dziäa jako wzmacniacz i ¿rodek utrzymania równowagi mi¿dzy szko¿¿ a nauczycielami, a ponadto obie metody ujawni¿y, ¿e uczenie si¿ przez cäe ¿ycie jest g¿ównie ¿rodkiem rozwoju osobistego, a nie zawodowego.