Ik hoorde u wel lopen

Het schippersinternaat Sint-Nicolaas aan de Keizersdijk in Raamsdonksveer gaat in elf weken leeg; er komen tweeëntwintig appartementen in. Dimphy Verschuren, die er van haar zesde tot haar vijftiende sliep en er nu haar hondenschool houdt, vraagt drie oud-internen om te komen ruimen: aannemer Hubert, fotografe Veronique en Brent, een schipperszoon met een Mechelse herder die hij niet in bedwang heeft.Philomena Buijs, achtentachtig, ooit naaister en kokkin van het huis, laat zich elke zaterdag achter hen aan rijden. Achter een plint liggen ingedroogde zeepjes met initialen erin gekrast, in de kolenkelder staat een naam in het pleisterwerk. Ruimte na ruimte komt er iets boven dat niemand had willen vertellen.Als de hond een sloper bijt en de verzekeraar eist dat hij van het terrein is voor de eerste muur eruit gaat, moet Dimphy kiezen tussen de jongen die het dier nodig heeft en het dier dat verder niemand aandurft.