Inhibitory fosfodiesterazy 5: Zaburzenia erekcji

Zaburzenia erekcji (ED) mog¿ wyst¿pi¿ w kädym wieku, jednak ich cz¿sto¿¿ wyst¿powania wzrasta wraz z wiekiem. Podczas gdy odsetek m¿¿czyzn dotkni¿tych tym problemem w wieku od 40 do 49 lat wynosi oko¿o 20%, w przypadku 70-latków wzrasta on ju¿ do oko¿o 50%. Skuteczne leczenie zaburze¿ erekcji nie tylko zapewni¿oby chorym satysfakcj¿ seksualn¿, ale tak¿e poprawi¿oby ich samopoczucie i ogóln¿ rado¿¿ ¿ycia. W wielu przypadkach pierwszym krokiem w leczeniu zaburze¿ erekcji jest farmakoterapia. Pocz¿tkowo leczenie to opieräo si¿ wy¿¿cznie na ¿rodkach o dziäaniu miejscowym, takich jak papaweryna, fentolamina i prostaglandyna, a dopiero w latach 1980-1990 na rynek wesz¿y ¿rodki o dziäaniu doustnym, takie jak johimbina, terazosyna i apomorfina. Pod koniec lat 90. znacznie poszerzy¿a si¿ wiedza na temat fizjologii i mechanizmów molekularnych zaburze¿ erekcji, co sprzyjäo opracowaniu nowych leków doustnych stosowanych w leczeniu zaburze¿ erekcji. Pierwszym z tych leków dost¿pnych na rynku by¿ sildenafil, a pó¿niej równie¿ wardenafil i tadalafil.