Kantlijn

Vijf voor zeven wachten Corrie, Ans en Jan op Wim. Dan verschijnt hij in nette schoenen met papieren van de kantonrechter over een twintig jaar oude roeiboot. Vijf voor zeven staan ze bij het hek, elke ochtend weer: Corrie met haar verhalen die nooit korter worden, Ans die de koffie inschenkt en veel te lang naar het lege scherm van haar telefoon kijkt, en Jan, die zijn baantjes zwemt zoals hij dat al negenentwintig jaar doet. Tot Wim op een ochtend niet in badjas verschijnt, maar in nette schoenen, met een plastic tas onder zijn arm. Papieren van de kantonrechter, zegt hij. Over een roeiboot die al twintig jaar in Jans schuur staat. Iedereen lacht. Een rechtszaak, voor een bootje met kapotte bloempotten erin — wie doet zoiets? Maar onder de boot ligt iets anders, iets uit een zomer die niemand meer hardop noemt: een collecte, een bus op een tafel bij de fabriek, een bedrag dat nooit helemaal is aangekomen waar het moest komen.Dit boek is door AI gegenereerd.

Vijf voor zeven staan ze bij het hek, elke ochtend weer: Corrie met haar verhalen die nooit korter worden, Ans die de koffie inschenkt en veel te lang naar het lege scherm van haar telefoon kijkt, en Jan, die zijn baantjes zwemt zoals hij dat al negenentwintig jaar doet. Tot Wim op een ochtend niet in badjas verschijnt, maar in nette schoenen, met een plastic tas onder zijn arm. Papieren van de kantonrechter, zegt hij. Over een roeiboot die al twintig jaar in Jans schuur staat. Iedereen lacht. Een rechtszaak, voor een bootje met kapotte bloempotten erin — wie doet zoiets? Maar onder de boot ligt iets anders, iets uit een zomer die niemand meer hardop noemt: een collecte, een bus op een tafel bij de fabriek, een bedrag dat nooit helemaal is aangekomen waar het moest komen.Dit boek is door AI gegenereerd.