Lavender Flu Mow The Glass (CD)
Uitgelicht
|
25,38
19,79 |
Naar shop
|
Beschrijving
Bol Partner
In 2018 bracht de band Lavender Flu, destijds uitgegroeid tot een hecht collectief rond bandleider Chris Gunn, het album "Mow The Glass" uit op CD, waarin ze zich opmerkelijker dan ooit presenteren als makers van tijdloze, psychedelische gitaarpop. Het album is doordrenkt met melancholische, maar vooral speelse melodieën die zich ver houden van nostalgisch teruggrijpen en evenmin de toekomst willen verbeelden. De productie straalt een open, organische sfeer uit die onvermijdelijk met de omgeving is verbonden: opgenomen in de woonkamer van een huis aan de Pacifische kust van Oregon, klinkt er een gevoel van vrijheid en ongecompliceerd samenspel, waarop het landschap zijn schaduw werpt, zonder echter te vervallen in clichématige soundscapes. De muziek ademt, beweegt vrij en combineert op geraffineerde wijze klassieke popsensibiliteit met een vleugje punkgedreven ruigheid en psych-popontsporing. Genretechnisch valt "Mow The Glass" op door een sluimerende, licht geëxalteerde stijl die soms doorschiet richting garagepop, maar altijd draait om knappe songwriting en gitaartalent. Het is een album dat zich onderscheidt van de vele bedompte, doorgedraaide home recordings die het genre rijk is en juist door zijn heldere, klassieke opzet en frisse arrangementen overeind blijft. De vrijheid van het collectief uit zich in een gevarieerde, maar samenhangende luisterervaring, waarin de grens tussen dromerig en direct moeiteloos wordt verkend, zonder daarbij conventies uit het oog te verliezen. Dit alles maakt "Mow The Glass" tot een uniek document van een band in volle bloei, wiens muzikale taal zowel herkenbaar als ongrijpbaar blijft.
Vergelijk aanbieders (1)
In 2018 bracht de band Lavender Flu, destijds uitgegroeid tot een hecht collectief rond bandleider Chris Gunn, het album "Mow The Glass" uit op CD, waarin ze zich opmerkelijker dan ooit presenteren als makers van tijdloze, psychedelische gitaarpop. Het album is doordrenkt met melancholische, maar vooral speelse melodieën die zich ver houden van nostalgisch teruggrijpen en evenmin de toekomst willen verbeelden. De productie straalt een open, organische sfeer uit die onvermijdelijk met de omgeving is verbonden: opgenomen in de woonkamer van een huis aan de Pacifische kust van Oregon, klinkt er een gevoel van vrijheid en ongecompliceerd samenspel, waarop het landschap zijn schaduw werpt, zonder echter te vervallen in clichématige soundscapes. De muziek ademt, beweegt vrij en combineert op geraffineerde wijze klassieke popsensibiliteit met een vleugje punkgedreven ruigheid en psych-popontsporing. Genretechnisch valt "Mow The Glass" op door een sluimerende, licht geëxalteerde stijl die soms doorschiet richting garagepop, maar altijd draait om knappe songwriting en gitaartalent. Het is een album dat zich onderscheidt van de vele bedompte, doorgedraaide home recordings die het genre rijk is en juist door zijn heldere, klassieke opzet en frisse arrangementen overeind blijft. De vrijheid van het collectief uit zich in een gevarieerde, maar samenhangende luisterervaring, waarin de grens tussen dromerig en direct moeiteloos wordt verkend, zonder daarbij conventies uit het oog te verliezen. Dit alles maakt "Mow The Glass" tot een uniek document van een band in volle bloei, wiens muzikale taal zowel herkenbaar als ongrijpbaar blijft.