Lek przeciwnowotworowy doksorubicyna wi¿¿e si¿ z DNA i RNA w ró¿nych miejscach

W ci¿gu ostatnich 50 lat doksorubicyna (DOX), znana równie¿ jako adriamycyna, pozostaje jednym z najskuteczniejszych chemioterapeutycznych leków przeciwnowotworowych stosowanych w leczeniu ró¿nych rodzajów nowotworów. Porównujemy miejsca wi¿zania doksorubicyny z DNA i tRNA. Wi¿zanie DOX odbywa si¿ poprzez interkalacj¿ w dupleksie DNA, natomiast do tRNA wi¿¿e si¿ on poprzez rowki g¿ówne i poboczne. Interkalacja DOX-DNA zachodzi w pobli¿u A-7, C-5, *C-19 (wi¿zanie wodorowe z grup¿ NH¿ DOX), G-6, T-8 i T-18, a energia wi¿zania wynosi -4,99 kcal/mol. Wi¿zania DOX z tRNA wyst¿puj¿ w pobli¿u A-29, A-31, A-38, C-25, C-27, C-28, *G-30 (wi¿zania wodorowe) oraz U-41, przy energii wi¿zania wynosz¿cej -4,44 kcal/mol. Interkalacja leku wywo¿äa cz¿¿ciowe przej¿cie DNA z formy B do formy A, podczas gdy tRNA zachowäo struktur¿ z rodziny A. Ró¿nice strukturalne zaobserwowane mi¿dzy wi¿zaniami DOX z DNA i tRNA mog¿ by¿ g¿ównymi przyczynami przeciwnowotworowego dziäania leku. Wyniki testu MTT in vitro przeprowadzonego na komórkach raka jelita grubego SKC01 s¿ zgodne z zaobserwowanymi zmianami strukturalnymi DNA.