Mantar Post Apocalyptic Depression (CD)

Post Apocalyptic Depression van Mantar is een rauw en compromisloos album dat zich beweegt binnen het spectrum van extreme muziek, specifiek een mengeling van sludge, punk en blackened rock. De Duitse duo, bestaande uit Hanno Klänhardt en Erinc Sakarya, keert met deze CD terug naar hun meer primitieve, ongepolijste oorsprong na een periode van meer verfijnde producties. Het album verscheen in 2025 en brengt een compromisloze energie die kenmerkend is voor de vroege sound van de band. Qua geluid ervaart de luisteraar een intense en directe productie. Mantar heeft het opnameproces totaal gestript: in plaats van eigen apparatuur gebruikten ze enkel wat in de studio voorhanden was, waardoor alles een extra laag rauwheid krijgt. Er is weinig tot niets gepland; de nummers zij spontaan en energiek, met korte, explosieve uitbarstingen die het album tot een krachtige en compacte ervaring maken. De totale speelduur is ongeveer 35 minuten, en geen enkel nummer blijft te lang hangen, waardoor de hele plaat een gevoel van urgentie en momentum behoudt. Op tekstueel vlak behandelt Post Apocalyptic Depression thema’s als persoonlijke en maatschappelijke uitputting, een soort burn-out na periodes van chaos en hysterie. In plaats van politieke statements kiest Mantar voor een observerende, soms afstandelijke benadering van de post-apocalyptische gevoelens die de albumtitel suggereert. Het resultaat is een nihilistische blik op het leven na de ondergang, zonder hoop op verlossing. Enkele opvallende tracks op het album zijn 'Halsgericht', een centraal en relatief lang nummer dat zich onderscheidt door een iets meer uitgesponnen structuur in vergelijking met andere nummers. 'Church of Suck' en 'Axe Death Scenario' vertegenwoordigen perfect de combinatie van blackened sludge en punk die de band zo eigen maakt, met snelle hooks en snerende energie. Het album opent furieus met 'Absolute Ghost', dat direct het hoge tempo en de compromisloze houding van het album neerzet, en 'Rex Perverso' valt op door zijn bijzonder aanstekelijke riffs en memorabele refrein. De coverart sluit aan bij de sfeer van de muziek: somber en dreigend, ontworpen door Aron Wiesenfeld. Deze visuele presentatie versterkt de thematiek van ontreddering en anarchie die centraal staat op het album. Post Apocalyptic Depression is daarmee een duidelijke statement: een terugkeer naar de kern van Mantar, bedoeld voor wie het meest rauwe en directe werk van het duo weet te waarderen. In een tijd van overgeproduceerde muziek brengt dit album de essentie van extreme muziek terug naar het absolute minimum zonder aan intensiteit in te boeten.