Mechanika klasyczna i chaos: Księga 1 Fizyki z Maksymalnej Emanacji Informacyjnej

Jest to tlumaczenie z angielskiego oryginalu.Niniejsza książka zawiera opis mechaniki klasycznej, począwszy od klasycznych sformulowań ruchu cząstek punktowych. Dopiero gdy mechanika klasyczna byla już dobrze ugruntowana, zdano sobie sprawę, że w wielu ukladach istnieją dwa obszary ruchu: niechaotyczny i chaotyczny. Jest to wspólczesny wyklad mechaniki klasycznej, obejmujący teorię chaosu, a także powiązania z późniejszymi osiągnięciami teoretycznymi. Wyklad sklada się w calości z prezentacji interesujących problemów, z których wiele zostalo rozwiązanych, a pozostale pozostawiono czytelnikowi. Problemy te pochodzą z kursów mechaniki klasycznej i matematyki prowadzonych na Caltech, Oxfordzie i Uniwersytecie Wisconsin. Kursy obejmują poziom od licencjackiego do zaawansowanego magisterskiego. Kursy, jak można się spodziewac, oferowaly bogaty i wyrafinowany wybór podręczników i materialów referencyjnych, które, podobnie, są tutaj wykorzystywane. W miarę poglębiania materialu zauważymy, że w praktyce badamy równania różniczkowe zwyczajne o rosnącej zlożoności (odpowiadające na przyklad bardziej zlożonemu ruchowi wahadla, np. poprzez dodanie sily tarcia). Ta silna zgodnośc z podstawową matematyką równań różniczkowych zwyczajnych uzasadnia umieszczenie dodatku umożliwiającego szybki przegląd równań różniczkowych zwyczajnych z perspektywy matematyki stosowanej. Oprócz wspólczesnego omówienia leżącej u jej podstaw teorii równań różniczkowych zwyczajnych, uwzględniającej chaos, pozostale glówne elementy wspólczesności mają wskazac, gdzie teoria mechaniki klasycznej może lączyc się z teoriami, które dopiero powstaną, takimi jak mechanika kwantowa i Szczególna Teoria Względności. Istnieje pięc teoretycznych obszarów implementacji mechaniki klasycznej, w których mechanika kwantowa jest trywialnie wskazywana (poprzez rozszerzenie/kontynuację analityczną lub modyfikację algebraiczną z abelowej na nieabelową), i obszary te są szczególowo opisane. Podobnie, istnieją trzy obszary zastosowań eksperymentalnych, w których wskazana jest Szczególna Teoria Względności, które również zostaly opisane.