Mikrowiercenie stopów trudnych do obróbki za pomocą elektroerozji

Wiercenie konwencjonalne to wielopunktowa obróbka za pomoc¿ narz¿dzia tn¿cego, polegaj¿ca na wycinaniu otworu w ciele stäym. Niniejsza praca polegäa na zastosowaniu techniki obróbki elektroerozyjnej (EDM) do wykonania mikrootworów w dwóch ró¿nych materiäach przy u¿yciu rurek elektrodowych z miedzi i mosi¿dzu. Materiäy obrabiane wybrano ze wzgl¿du na ich zastosowanie w implantach biomedycznych oraz in¿ynierii lotniczej. Optymalizacj¿ czynników i ich poziomów przeprowadzono przy u¿yciu macierzy ortogonalnej L-16 metod¿ Taguchiego. Stwierdzono, ¿e materiä obrabiany S.S.-316L mo¿na najlepiej obrabiä przy u¿yciu rurki elektrodowej z mosi¿dzu przy pr¿dzie szczytowym 3,0 amperów i wspó¿czynniku wype¿nienia 75%. Z kolei stwierdzono, ¿e materiä Ti-6Al-4V najlepiej poddaje si¿ obróbce przy u¿yciu rurki elektrodowej z mosi¿dzu przy pr¿dzie szczytowym 3,0 amperów i wspó¿czynniku wype¿nienia 50%.