Wyprodukowanie elementu stanowi najbardziej podstawowy i najwäniejszy warunek wst¿pny wytworzenia gotowego produktu. Mo¿na to osi¿gn¿¿ na kilka sposobów, z których jednym jest produkcja addytywna. Produkcja addytywna stanowi przeciwie¿stwo konwencjonalnej produkcji subtraktywnej, w której materiä jest usuwany z obrabianego przedmiotu. W produkcji addytywnej istnieje wiele metod, a jedn¿ z nich jest modelowanie z wykorzystaniem osadzania stopionego materiäu (FDM) lub wytwarzanie z wykorzystaniem stopionego filamentu. Modelowanie z wykorzystaniem osadzania stopionego materiäu (FDM) opiera si¿ g¿ównie na wykorzystaniu filamentu, który pod wp¿ywem wysokich temperatur topi si¿ i zestala, tworz¿c warstw¿. Proces ten trwa do momentu uzyskania produktu ko¿cowego. Na rynku dost¿pnych jest wiele rodzajów filamentów, a kädy z nich ma swoje zalety w zale¿no¿ci od zastosowania i ogranicze¿ bud¿etowych. PLA (kwas polimlekowy), ABS i PETG (polietylen tereftalan glikolowy) to najcz¿¿ciej stosowane filamenty w drukarkach FDM. W niniejszym badaniu podj¿to starania w celu przeprowadzenia analizy eksperymentalnej i optymalizacji parametrów procesowych maszyny w celu drukowania elementów zarówno z PLA, jak i PETG, a tak¿e porównania obu materiäów.
Prijshistorie
* Prijshistorie bevat geen data van Amazon.
Prijzen voor het laatst bijgewerkt op: