Moderniteit in een behoudende omgeving

Bij een terugblik op de Delftsche Afdeeling Bouwkunde van de Technische Hoogeschool in de jaren dertig van de vorige eeuw komt een genuanceerd beeld naar voren. Naast het conservatisme van de Delftse School ontstond een levendige discussie onder studenten, verenigd in De Groep, met betrokkenen die zowel Granpré Moliere als kopstukken van de Nieuwe Architectuur—Gropius, Breuer, Le Corbusier, Lurçat, Duiker, Rietveld, Oud en Van Eesteren— omvatten. Deze periode legde de basis voor een bredere kijk op moderniteit in architectuur en stedenbouw, en het onderzoek dat door Jan Molema en Suzy Leemans werd uitgevoerd, maakte dit rijk geïllustreerd belicht.

In het boek Moderniteit in een behoudende omgeving. Jan Albarda en De Groep van Delft staat ir. Jan Horatius Albarda centraal. Zijn leven beslaat bijna de hele twintigste eeuw, met twee wereldoorlogen en een economische crisis ertussen. Hij emigreerde in 1951 naar Canada. In Nederland werkte hij na zijn Delftse studie van 1938 tot medio 1942 bij J.J.P. Oud, en vervulde hij rollen als grafisch ontwerper, zelfstandig architect en leraar. Als Delfts student was hij actief in de socialistische beweging en raakte hij via zijn vrouw betrokken bij etherische stromingen zoals de theosofische beweging. Daarnaast was hij, naast architect en ontwerper, ook bouwer van muziekinstrumenten en toonde hij zich bewust van armoedebestrijding, eindigheid van energiebronnen en milieuvraagstukken, met interesse in schone energie. Het boek richt zich op de strijd om het recht op moderniteit en toegang tot nieuwe opvattingen voor studenten en anderen buiten Delft om.

• Focus op moderniteit in architectuur en stedenbouw
• De Groep van Delft centraal in de discussie
• Centraal figuur: ir. Jan Horatius Albarda
• Levensweg: Delft, Canada, oorlogsjaren en naoorlogse periode
• Rollen: architect, grafisch ontwerper, leraar
• Interesse in schone energie en milieubewustzijn