molekularne i serologiczne wykrywanie wirusów zapalenia w¿troby typu B C: Badanie seroepidemiologiczne C w grupach ryzyka oraz w¿ród dawców krwi

*Nale¿y wprowadzi¿ metod¿ PCR w celu przeprowadzenia badä przesiewowych dawców krwi, u których wynik testu ELISA by¿ ujemny, aby upewni¿ si¿, ¿e ich krew nie stanowi zagro¿enia zakänego. *Reakcja ¿äcuchowa polimerazy b¿dzie odpowiednia do monitorowania replikacji wirusa u pacjentów w przebiegu samoistnym oraz u pacjentów poddanych leczeniu. *Aby unikn¿¿ niepotrzebnego ryzyka zakäenia HBV, pacjenci wymagaj¿cy powtarzaj¿cych si¿ transfuzji powinni zostä zaszczepieni. *Dawcy krwi musz¿ zostä przebadani pod k¿tem obecno¿ci HBsAg przed transfuzj¿ do biorcy. *Pacjenci poddawani hemodializie, u których stwierdzono obecno¿¿ HBsAg, musz¿ korzystä z oddzielnego aparatu. *Narz¿dzia chirurgiczne i do tatuäu musz¿ by¿ dok¿adnie sterylizowane przed käd¿ operacj¿. *Izolacja pacjentów z dodatnim wynikiem testu na obecno¿¿ DNA wirusa HBV mo¿e by¿ korzystna dla zapobiegania rozprzestrzenianiu si¿ wirusa HBV w¿ród pacjentów poddawanych hemodializie. *Osobom b¿d¿cym nosicielami antygenu HBsAg nale¿y zabroni¿ oddawania krwi do transfuzji. *Osoby z wirusowym zapaleniem w¿troby typu B o dodatnim wyniku testu na obecno¿¿ antygenu nale¿y uznä za zakäne i nale¿y podj¿¿ ¿rodki kontroli w odniesieniu do potencjalnie zakänego materiäu, takiego jak krew oraz wydzieliny i wydaliny zakäone krwi¿.