Neoszamanizm Michaela Harnera: Analiza przemian w szamanizmie klasycznym

W ci¿gu ostatniego pó¿wiecza religia, podobnie jak wszystkie inne dziedziny ludzkiej dziäalno¿ci, przesz¿a szereg istotnych przemian. W tym okresie znacznemu spadkowi zinstytucjonalizowanej praktyki religijnej towarzyszy¿o pojawienie si¿ wielu nowych form duchowo¿ci, które próbuj¿ zaspokoi¿ potrzeby religijne cz¿owieka zachodniego. W¿ród licznych przejawów tego rodzaju mo¿na dostrzec odr¿bn¿ duchowo¿¿, zwan¿ neoszamanizmem lub szamanizmem miejskim, ¿¿cz¿c¿ wiele wspó¿czesnych praktyk okre¿laj¿cych si¿ jako szamäskie. W ramach niniejszej pracy skupili¿my si¿ na analizie zjawiska neoszamanizmu Michaela Harnera, by¿ego profesora i dyrektora katedry antropologii na Graduate Faculty of the New School for Social Research w Nowym Jorku oraz zäo¿yciela Foundation for Shamanic Studies. Celem niniejszych badä jest analiza neo-szamanizmu Harnera oraz okre¿lenie jego miejsca w¿ród nowych form religijno¿ci.