Ocena molekularna diagnostyki laboratoryjnej rz¿sistkowicy uk¿adu moczowo-p¿ciowego

W wykrywaniu zakäenia T. vaginalis tradycyjne metody oparte na mikroskopii cz¿sto charakteryzuj¿ si¿ nisk¿ czu¿o¿ci¿. W niniejszym badaniu porównano test oparty na wykrywaniu antygenu w wymazie z pochwy, metod¿ PCR w czasie rzeczywistym oraz test aglutynacji lateksowej z metodami hodowli w bulionie, uznawanymi za "z¿oty standard" w diagnostyce rz¿sistkowicy. Do niniejszego badania w¿¿czono ¿¿cznie 297 pacjentek w wieku od 18 do 50 lat zg¿aszaj¿cych si¿ do szpitala Bashier. U wszystkich pacjentek stwierdzono zakäenie T. vaginalis. W celu przeprowadzenia analiz statystycznych zebrano dane demograficzne i kliniczne od kädej pacjentki zgodnie z wcze¿niej opracowanym kwestionariuszem. Od kädej pacjentki pobrano ¿¿cznie pi¿¿ wymazów z pochwy w celu oceny czu¿o¿ci ¿äcuchowej reakcji polimerazy w czasie rzeczywistym, testu aglutynacji lateksowej, badania mikroskopowego oraz ró¿nych technik hodowli w diagnostyce T. vaginalis. Wyniki wykazäy, ¿e wykrywanie antygenu w wymazie z pochwy za pomoc¿ PCR w czasie rzeczywistym i testu aglutynacji lateksowej by¿o skuteczniejsze ni¿ badanie mikroskopowe i techniki hodowli w diagnostyce zakäenia T. vaginalis.