Rozwój żelu do nosa z zolmitriptanem i niosomaliną situ

Celem niniejszego badania by¿o opracowanie preparatu niosomalnego ¿elu do nosa Zolmitriptan (ZMT) do leczenia migreny. Droga donosowa mo¿e dostarczä lek do o¿rodkowego uk¿adu nerwowego (OUN) przez p¿aty w¿chowe, co pomaga omin¿¿ barier¿ krew-mózg (BBB), co omija metabolizm pierwszego przej¿cia i w konsekwencji zwi¿ksza biodost¿pno¿¿ leku. Niosomy ZMT zostäy przygotowane przy u¿yciu techniki hydratacji filmu lipidowego. Zoptymalizowana formulacja niosomalna zostäa wykorzystana do przygotowania preparatu ¿elowego in situ. Opracowane preparaty scharakteryzowano pod k¿tem wielko¿ci p¿cherzyków, ksztätu, potencjäu zeta, skuteczno¿ci uwi¿zienia, zawarto¿ci leku i badania dyfuzji in vitro, si¿y mukoadhezji, badania przenikania, badä FTIR, DSC i XRD. Badania FTIR i DSC wykazäy brak interakcji chemicznych mi¿dzy lekiem a substancjami pomocniczymi. Niosomy ZMT wykazywäy rozmiar cz¿stek, PDI, potencjä Zeta, % skuteczno¿¿ uwi¿zienia i zawarto¿¿ leku, odpowiednio 149nm, 0,223, -28,9, 88,16±0,8% i 96,23±1,2%. Badanie dyfuzji niosomów in vitro wykazäo 96,23±0,7% po 8 godzinach. Szybko¿¿ przenikania ¿elu niosomów in situ i czystego leku wynosi¿a oko¿o 98,56% i 79,46%.