Verzamelde gedichten (Hardback)

Gerrit Kouwenaar was een van de dichters uit de Vijftigersgroep met een onvervreemdbaar eigen stem, een eigen vocabulaire en zelfs een eigen grammatica. Hij gaf taal nieuw leven waardoor zijn poëzie tijdloos lijkt. In zijn gedichten wordt de «ik» vaak vervangen door «men» en de punt door een streepje; daardoor ontstaat een bijzondere cadans die soms hermetisch lijkt, maar wie goed leest, ontdekt een krachtige emotionele lading. Kouwenaar schrijft over concrete dingen zoals een tafel, een brood en zelfs een bloedplas, maar ook over de stille witte kamer waarin hij zijn geliefde miste. Tegen het eind van zijn leven stelde hij een bloemlezing uit eigen werk samen, vallende stilte. Voor het eerst verschijnt nu een verzameluitgave van al zijn gebundelde gedichten, van het vroegste vers tot het allerlaatste, waaronder een bekende regel over de ochtend dat het nooit meer avond wordt. Mirjam van Hengel, voorheen werkzaam bij Querido en Kouwenaar’s laatste redacteur, heeft de verzamelde gedichten samengebracht en een nawoord geschreven.

Hermetische ondertoon en emotionele lading

Soms worden de gedichten moeilijk genoemd, maar bij aandachtige lezing komen duidelijke, indringende emoties naar voren.

Redactie en bloemlezing

Mirjam van Hengel stelde deVerzamelde gedichten samen en schreef een nawoord.

Kenmerken

• Een van de Vijftigers met een eigen stem
• Vocabulaire en grammatica uniek
• 'ik' vervangen door 'men' en punt door streepje
• Gedichten over concrete voorwerpen en verlies
• Voor het eerst verzameluitgave van gebundelde gedichten
• Strijkt het vroege tot late werk uit, inclusief bekende regel