Een boek over de herinneringen en gedachtes van mensen met dementie, gevangen in verhalen, gedichten en illustraties, op een oprechte manier gepresenteerd. De blaasbloem wordt als metafoor gebruikt: steeds meer pluizige blaadjes raken los door de wind, terwijl de bloem zelf overeind blijft staan. Ieder pluizig blaadje staat voor een herinnering. Herinneringen kunnen vervagen, maar het delen ervan biedt ruimte voor luisteren en inclusie, ongeacht of alles kloppend lijkt. Het doel is om naar de mens te luisteren en diegene te zien zoals diegene op dat moment is, en om ruimte te bieden voor het verhaal van de ander."
Inhoud
De herinneringen en gedachtes van mensen met dementie staan centraal in dit boek, waarin verhalen, gedichten en illustraties op een oprechte manier samen komen. De metafoor van de blaaspbloem laat zien hoe herinneringen kunnen losraken terwijl de persoon zelf overeind blijft. Ieder pluizig blaadje is een herinnering; hoe verder een geheugen wegwaait, des te minder het de waarheid kan vormen door de gaten die erin vallen. Wel worden deze herinneringen gedeeld, en de kern is luisteren naar de mens en naar wie diegene op dit moment is. Het boek gaat niet om de juistheid van elke herinnering, maar om inclusie door ruimte te geven aan het verhaal van de ander.