Wdro¿enie modelu szko¿y uczenia si¿ w formu¿owaniu strategii

W swojej ksi¿¿ce Strategy Safari (FT Prentice Hall, 2002), zatytu¿owanej "Przewodnik po dzikich terenach zarz¿dzania strategicznego", Henry Mintzberg, Bruce Ahlstrand i Joseph Lampel przedstawili przegl¿d cäej dziedziny badä akademickich i biznesowych dotycz¿cych strategii, oparty na serii wyk¿adów wyg¿oszonych wcze¿niej przez Mintzberga. Sukces i poräka organizacji s¿ sednem zarz¿dzania strategicznego i sugeruje si¿, ¿e chociä pocz¿tki tej dziedziny le¿¿ w praktyce i kodyfikacji zasad, zarz¿dzanie strategiczne postrzegäo si¿ przede wszystkim jako normatywne, d¿¿¿c do opracowania praktycznie u¿ytecznego zestawu koncepcji, które mened¿erowie mogliby wykorzystä do zarz¿dzania. W niniejszej ksi¿¿ce autorzy d¿¿¿ do zrozumienia procesu uczenia si¿ i jego elementów sk¿adowych, oceniaj¿c czynniki determinuj¿ce szko¿¿ uczenia si¿ i ich zastosowanie w organizacjach. Nast¿pnie ocenili wk¿ad i krytyk¿ szko¿y uczenia si¿. Autorzy, po przeanalizowaniu ogromnej liczby publikacji, podsumowali koncepcj¿ szko¿y uczenia si¿ jako "zjawisko zaangäowania wszystkich", w którym jednostki lub pracownicy s¿ wzmacniani w zespo¿ach, aby poprawi¿ swoje pragnienie i zdolno¿¿ do tworzenia i odkrywania.