Wplyw kwasu giberelinowego na metabolizm węglowodanów w bananach

Dojrzewanie obejmuje seri¿ przemian metabolicznych zwi¿zanych z dynamicznym kompleksem enzymatycznym, co skutkuje syntez¿/degradacj¿ i konwersj¿ zwi¿zków, które sprawi¿, ¿e owoc b¿dzie nadawä si¿ do spo¿ycia. Banany (Musa acuminata) s¿ owocami klimakterycznymi, których g¿ównym ¿ród¿em w¿gla jest skrobia, której zawarto¿¿ zmniejsza si¿ w tym okresie z 12-20% do mniej ni¿ 1%. Wraz z t¿ degradacj¿, zawarto¿¿ sacharozy mo¿e osi¿gn¿¿ do 15%, w zale¿no¿ci od odmiany. Kwas giberelinowy jest hormonem ro¿linnym odpowiedzialnym za utrzymanie twardej tekstury i zawarto¿ci rozpuszczalnych substancji stäych oraz opó¿nianie dojrzewania wielu owoców. W metabolizmie w¿glowodanów bananów zaobserwowano, ¿e nie zmienia on szczytu oddechowego i nie zak¿óca syntezy etylenu. Opó¿niä jednak degradacj¿ skrobi i akumulacj¿ cukrów rozpuszczalnych o trzy dni. Opó¿nieniu temu towarzyszy¿ spadek/opó¿nienie aktywno¿ci enzymów degraduj¿cych skrobi¿ i syntetyzuj¿cych sacharoz¿, odpowiednio ¿- i ß-amylazy oraz syntazy fosforanu sacharozy, natomiast nie zaobserwowano ró¿nicy we wzro¿cie ekspresji genów syntazy fosforanu sacharozy i fosforylaz.