Wspó¿praca mi¿dzy medycyn¿ nowoczesn¿ a tradycyjn¿

Chociä w momencie uzyskania niepodleg¿o¿ci w kodeksie zdrowia publicznego wielu krajów Afryki Zachodniej zakazanie medycyny tradycyjnej by¿o politycznie niepoprawne ze wzgl¿du na bronione warto¿ci to¿samo¿ciowe, w rzeczywisto¿ci marginalizacja, której ofiar¿ pad¿a medycyna tradycyjna w okresie kolonizacji, trwäa nadal i utrzymuje si¿ w sposób podst¿pny. Poniewä prawdziwa wspó¿praca jest raczej dzie¿em podmiotów dziäaj¿cych w terenie ni¿ aktów prawnych, niniejsza praca ma na celu wykazanie ewentualnej niech¿ci lekarzy do takiej wspó¿pracy, wychodz¿c od hipotez takich jak nieznajomo¿¿ historii medycyny, obrona interesów korporacji lub absolutne zaufanie do nauki jako czynników determinuj¿cych ich postawy. Opieraj¿c si¿ na metodologii ¿¿cz¿cej zarówno metody ilo¿ciowe, jak i jako¿ciowe, w niniejszej pracy doszli¿my do wniosku, ¿e to w¿änie w ramach programu ksztäcenia lekarzy podj¿to ¿wiadom¿ decyzj¿ o narzuceniu supremacji medycyny nowoczesnej, po prostu poprzez wybór tre¿ci, które zostan¿ uwzgl¿dnione w programach nauczania, a które pomini¿te.