Adaptacje w klasach teatralnych celu wlączenia osób niepelnosprawnych

Teatr jest sztuk¿, a produkcja artystyczna, oprócz dostarczania przyjemno¿ci, jest ¿ci¿le zwi¿zana z ró¿nymi obszarami rozwoju cz¿owieka. Dlatego te¿ mo¿emy znale¿¿ ró¿ne przepisy, które wspieraj¿ i gwarantuj¿ dost¿p do sztuki i jej produkcj¿ w naszym kraju. Celem pracy przedstawionej w tej ksi¿¿ce by¿o opisanie i krytyczna analiza adaptacji dokonanych w ¿wiczeniach teatralnych oferowanych podczas warsztatów teatralnych w celu w¿¿czenia dwóch niepe¿nosprawnych uczestników. Warsztaty odby¿y si¿ na Uniwersytecie Federalnym w São Carlos i wzi¿¿o w nich udziä 19 uczestników, w tym J. z niedowidzeniem i M. z niedow¿adem po¿owiczym, a tak¿e 4 wspó¿pracowników. Do zbierania danych wykorzystano dzienniki terenowe. Dzi¿ki temu badaniu mo¿na by¿o zaobserwowä, ¿e adaptacje s¿ g¿ównym punktem w¿¿czenia osób niepe¿nosprawnych do praktyki teatralnej. Postawa nauczyciela, monitora lub wspó¿pracownika na zaj¿ciach teatralnych ma fundamentalne znaczenie dla integracji osób niepe¿nosprawnych. Badanie to zostäo przeprowadzone w nieformalnym ¿rodowisku nauczania, ale pokazuje nam, ¿e mo¿na je przeprowadzi¿ w szko¿ach, bior¿c pod uwag¿, ¿e nauczanie teatru jest przewidziane w krajowych parametrach programu nauczania.