de Stikstofuitspraken van Raad State BIJLAGE 2: Bijlagen bij

In dit beschrijvende overzicht worden de stikstofuitspraken van de Raad van State uit 2019 onderzocht en beoordeeld. Het boek maakt daarbij gebruik van een door de Europese Commissie uitgebrachte brochure over het beheer van Natura 2000-gebieden en plaatst deze in de context van de uitvoering van het Programma Aanpak Stikstof. Daarnaast wordt ingegaan op de discussies die dit jaar plaatsvinden rond stikstof en vooral de landbouw. Een bevinding is dat zowel de Raad van State als de Europese Commissie de Habitatrichtlijn en de daarop gebaseerde nationale wet- en regelgeving vaak streng interpreteren, waarbij het Natuurbelang voorrang heeft boven andere belangen zoals landbouw. De Europese Commissie heeft naar eigen zeggen geprobeerd ontsnappingen aan de werking van de Habitatrichtlijn te voorkomen. Het boek, verschenen op 7 september 2022, beschrijft ook recente beroepszaken waarbij emissiearme stallen voor melkveehouderijen ter beoordeling staan.

Daarnaast wordt gewezen op de belangrijke rol van de voortoets en de passende beoordeling bij vergunningverlening onder de Wet natuurbescherming. De uitkomsten van deze procedures moeten aantonen dat de natuurlijke kenmerken van Natura 2000-gebieden niet worden aangetast, waarbij het voorzorgbeginsel een centrale rol speelt. In verband met berichten over onzekerheid na de uitspraken wordt benadrukt dat de betrokkenen mogelijk niet langer vergunninghouders zijn en dat nieuw onderzoek nodig kan zijn naar de effectiviteit van emissiearme stalsystemen.

• Boek analyseert stikstofuitspraken en merites
• Verwijst naar Natura 2000-brochure van EC
• Natuurbelang prevaleert boven landbouw
• Emissiearme stallen: uitspraken vernietigd in 2016
• Voortoets en passende beoordeling vereisten
• Voorzorgbeginsel in Habitatrichtlijn centraal

Gebruik en uitleg

De bron beschrijft hoe de voortoets en passende beoordeling moeten worden toegepast om Natura 2000-doelstellingen te beschermen. Het benadrukt dat de zekerheid moet bestaan dat een activiteit geen schadelijke gevolgen heeft voor een Natura 2000-gebied voordat toestemming wordt verleend, en dat het voorzorgsbeginsel ten grondslag ligt aan de beoordeling. Het bevat daarnaast concepten als instandhoudingsdoelstellingen en de interpretatie van de Habitatrichtlijn.