Faulkner w kontek¿cie postmodernizmu: "D¿wi¿k i furia" oraz "Gdy umieram": "Dźwięk umieram"

Opublikowane kolejno w latach 1929 i 1930 powie¿ci Faulknera "D¿wi¿k i furia" oraz "Gdy umieram" mo¿na z chronologicznego punktu widzenia uznä za teksty modernistyczne. Jednak powie¿ci Faulknera mo¿na prawdopodobnie zaklasyfikowä do postmodernistycznej tradycji literackiej. Rozstrzygni¿cie, czy teksty te s¿ modernistyczne, czy postmodernistyczne, jest rzeczywi¿cie k¿opotliwe, poniewä stawia badacza przed zagadk¿ odradzaj¿cych si¿ pytä typu: czym jest modernizm? Czym jest postmodernizm? Czym jest to "post" w postmodernizmie? Czy w stosunku do modernizmu ma on charakter inkluzywny, czy ekskluzywny? Jednak, podobnie jak Brian McHale, który w ksi¿¿ce *Postmodernist Fiction* opisuje powie¿¿ Faulknera *Absalom, Absalom!* jako dzie¿o, które "dotyka, a by¿ mo¿e nawet przekracza granic¿ mi¿dzy twórczo¿ci¿ modernistyczn¿ a postmodernistyczn¿" (10), mo¿na równie¿ argumentowä, ¿e powie¿ci Faulknera *The Sound and the Fury* oraz *As I Lay Dying* s¿ rzeczywi¿cie postmodernistyczne. Celem niniejszej pracy jest wykrycie niektórych elementów postmodernistycznych obecnych w powie¿ciach Faulknera "D¿wi¿k i furia" oraz "Gdy umieräam", ze szczególnym uwzgl¿dnieniem szeregu postmodernistycznych cech narracyjnych, a mianowicie intertekstualno¿ci, eksperymentów j¿zykowych oraz fragmentaryczno¿ci.