Praktyka integracji edukacji islamskiej i ¿wieckiej: harmonia w dychotomii

Ksi¿¿ka ta analizuje wspó¿czesn¿ praktyk¿ integracji edukacji islamskiej i ¿wieckiej na obszarach Kenii zamieszkäych w wi¿kszo¿ci przez muzu¿manów. Integracja edukacji islamskiej i ¿wieckiej jest powszechnym zjawiskiem w okr¿gu Garissa, stanowi¿cym odpowied¿ na zapotrzebowanie na edukacj¿ islamsk¿, maj¿c¿ zaspokoi¿ potrzeby i wymagania religijne. Du¿a populacja muzu¿mäska w okr¿gu Garissa by¿a g¿ównym czynnikiem nap¿dzaj¿cym popyt na edukacj¿ zintegrowan¿. Rodzice muzu¿mäscy chcieli, aby ich dzieci uzyskäy zarówno edukacj¿ ¿wieck¿, jak i islamsk¿. Rodzice poszukiwali edukacji zintegrowanej, aby skróci¿ czas, jaki ich dzieci sp¿dzäy na przemieszczaniu si¿ mi¿dzy trzema instytucjami: szko¿¿ podstawow¿, madras¿ i Duksi, w których uzyskiwäy zarówno edukacj¿ ¿wieck¿, jak i islamsk¿. Szko¿a obj¿ta niniejszym badaniem przyj¿¿a dwufunkcyjny model integracji, w którym zarówno madrasa zapewniaj¿ca edukacj¿ islamsk¿, jak i szko¿a podstawowa zapewniaj¿ca edukacj¿ ¿wieck¿ wspó¿istniäy jako jedna instytucja, ale dziääy niezale¿nie. Jednak w tym uk¿adzie edukacja ¿wiecka dominowäa nad edukacj¿ islamsk¿, st¿d potrzeba zrównowäonego programu nauczania, który po¿wi¿cäby odpowiedni¿ uwag¿ zarówno edukacji religijnej, jak i ¿wieckiej, tak aby odpowiednio zaspokoi¿ potrzeby obu rodzajów edukacji.