W¿adza i równo¿¿ u Arendt - czy mo¿liwe jest ich pogodzenie?

Wydaje si¿, ¿e obecnie panuje pewne zamieszanie, gdy porusza si¿ takie poj¿cia i realia polityczne, jak w¿adza, autorytet, dominacja, a nawet przemoc. Co wi¿cej, wspó¿czesne spo¿ecze¿stwa demokratyczne i liberalne coraz bardziej identyfikuj¿ si¿ z indywidualistycznym i konformistycznym modelem sprawowania rz¿dów, co wydaje si¿ znacznie ograniczä wszelkie przejawy zdrowego rozs¿dku. Jako rzeczywisto¿¿ i specyficzna kategoria polityczna autorytet wydaje si¿ w tym kontek¿cie ust¿powä miejsca nowej postaci. ¿¿czy ona w sobie ró¿ne poj¿cia i realia polityczne, takie jak autorytet, w¿adza, przemoc, si¿a i pot¿ga, cz¿sto uosabiane przez przywódc¿ politycznego lub zinstytucjonalizowane w ramach sprawuj¿cego w¿adz¿ rz¿du. Po¿¿czenie tych ró¿nych poj¿¿ w jedn¿ cäo¿¿ sprawia, ¿e nasze rozumienie autorytetu staje si¿ do¿¿ niejasne, a jego relacja z równo¿ci¿ nabiera konfliktowego charakteru. Dla Hannah Arendt zanik politycznej kategorii autorytetu wyräa si¿ poprzez kryzys. Kryzys ten charakteryzuje si¿ zäamaniem wspólnego sensu. Zgodnie z my¿l¿ Arendt niniejsza ksi¿¿ka zg¿¿bia t¿ problematyk¿ autorytetu.