Wp¿yw komunikacji wspomagaj¿cej na umiej¿tno¿ci j¿zykowe: Badanie jako¿ciowe

Dzieci z wrodzonymi powänymi zaburzeniami zdrowia cz¿sto maj¿ ograniczone mo¿liwo¿ci rozwoju komunikacyjnego i nie s¿ w stanie wyrää si¿ za pomoc¿ j¿zyka. Je¿li w ramach terapii logopedycznej nie nast¿puje rozwój j¿zyka werbalnego, nale¿y zapewni¿ im ¿rodki wspomagaj¿ce komunikacj¿, aby umo¿liwi¿ im aktywne uczestnictwo w ¿yciu spo¿ecznym. Niniejsza praca dotyczy wp¿ywu form wspomagaj¿cych komunikacj¿ na okre¿lone funkcje j¿zykowe. Po definicjach poj¿¿ w cz¿¿ci pierwszej, w cz¿¿ci drugiej przedstawiono ró¿ne modele komunikacji i j¿zyka, opisano typowy rozwój komunikacji przedj¿zykowej i j¿zykowej, a tak¿e szczególne cechy dzieci z powänymi zaburzeniami. Cz¿¿¿ trzecia dotyczy komunikacji wspomaganej i ¿rodków behawioralnych dla osób bliskich w celu wspierania komunikacji. W cz¿¿ci empirycznej omówiono metod¿ badä jako¿ciowych oraz interpretacj¿ zebranych danych. W czwartym rozdziale podsumowano wyniki badä empirycznych oraz udzielono odpowiedzi na pytanie badawcze i dokonano jego interpretacji.