Wplyw polowów wlokiem na największe namorzyny estuariowe i ekosystem morski

Bengalskie wybrze¿e i estuaria (Sundarbans), najwi¿kszy ekosystem namorzynowy (obiekt ¿wiatowego dziedzictwa), tworz¿ ogromny rezerwat fitoplanktonu, stanowi¿cy baz¿ dla morskiej sieci pokarmowej namorzynów, z gatunkami morskimi na wy¿szych poziomach troficznych. Nieselektywne sieci träowe ci¿gni¿te po dnie oceanu wy¿awiaj¿ bioró¿norodno¿¿ dna morskiego, niszcz¿c podwodne siedliska gatunków bazowych. ¿miertelno¿¿ ryb träowanych zacz¿¿a zäamywä morsk¿ piramid¿ pokarmow¿, zagräaj¿c g¿ównym konsumentom i powäniej wp¿ywaj¿c na mieszkäców obszarów przybrze¿nych. Strefa po¿owowa Tajpur-Shankarpur-Digha-Petua wykazäa, ¿e bogactwo bioró¿norodno¿ci jest odwrotnie proporcjonalne do odleg¿o¿ci od brzegu, co skutkuje zmniejszeniem utraty bioró¿norodno¿ci wraz ze wzrostem g¿¿boko¿ci i odleg¿o¿ci pocz¿tkowej träowania. P¿ytsze obszary szelfu kontynentalnego z najwi¿ksz¿ ilo¿ci¿ sk¿adników od¿ywczych w bentosie charakteryzuj¿ si¿ wy¿sz¿ ¿miertelno¿ci¿ ryb träowanych, co wskazuje na wi¿ksz¿ utrat¿ bioró¿norodno¿ci i odwrotnie. Ci¿g¿a ¿miertelno¿¿ po¿owów w¿okiem, zanieczyszczenie metalami ci¿¿kimi g¿¿binowych pól w¿oków i miejsc odpoczynku w estuariach, zniszczenie namorzynów w estuariach spowodowäo kryzys przetrwania wszystkich gatunków wierzcho¿kowych, brak zarodników krewetek, wymieranie gatunków (Chandana Hilsa). EMP wskazuje na gorsz¿ selektywno¿¿ sieci dryftowych i minimalne ¿cieranie dna morskiego, co chroni bioró¿norodno¿¿ podwodn¿.