Zabiegi po zbiorach wp¿ywaj¿ce na okres przydatno¿ci do spo¿ycia owoców jamun

Jamun (Syzygium cumini Skeels) to wäny, cho¿ mäo znany owoc pochodz¿cy z wiecznie zielonego drzewa tropikalnego nale¿¿cego do rodziny mirtowatych (Myrtaceae). Syzygium cumini pochodzi z Bangladeszu, Indii, Nepalu, Pakistanu, Sri Lanki, Malezji, Filipin i Indonezji. Owoce dojrzewaj¿ w maju lub czerwcu i przypominaj¿ du¿e jagody. Owoc jest pod¿u¿ny, jajowaty, pocz¿tkowo zielony, a w miar¿ dojrzewania zmienia kolor na ró¿owy, a nast¿pnie na l¿ni¿c¿, szkar¿atno-czarn¿ barw¿. Owoc charakteryzuje si¿ po¿¿czeniem s¿odkiego, lekko kwänego i cierpkiego smaku i ma tendencj¿ do barwienia j¿zyka na fioletowo. Mi¿¿sz owocu, ekstrakty z kory i nasion maj¿ ogromne znaczenie w obni¿aniu poziomu glukozy we krwi. Okres przydatno¿ci do spo¿ycia owoców jest bardzo krótki (2-3 dni), co ogranicza ich wykorzystanie w postaci ¿wie¿ej. W zwi¿zku z tym podejmuje si¿ próby przed¿u¿enia ich okresu przydatno¿ci poprzez stosowanie ró¿nych zabiegów po zbiorach oraz przechowywanie w ch¿odniach. Podczas przechowywania odnotowano ró¿ne zmiany fizjologiczne i biochemiczne. Zabiegi po zbiorach miäy istotny wp¿yw na jako¿¿ i okres przydatno¿ci do spo¿ycia owoców jamun przechowywanych w warunkach ch¿odniczych.